Hierboven zie je de onderste helft van een van de bekendste dichtersportretten: de foto met dekentje van Stéphane Mallarmé. Het dekentje is een geschenk van zijn vriendin Méry Laurent. Interessanter is dat hij poseert met zijn pen in de aanslag. Hoe schreef de Faun?

De iets oudere Mark Twain schreef al met een vulpen, maar Mallarmé schreef blijkbaar met een penhouder met losse penpunt, die hij in de inkt doopte. Wij noemen dat vaak een kroontjespen, maar zo te zien heeft de penpunt geen kroontje. Aan bewaard gebleven handschrift kunnen we zien dat hij niet met een al te buigzame penpunt schreef; het vertoont weinig dun-dikcontrast:

bron: Gallica.fr

Het handschrift is deels verbonden met een kleine helling naar rechts. De hoofdletters zijn licht ornamentaal. De kleine letters houdt hij vrij laag en soms zijn de open vormen dichtgelopen. Zo te zien schreef hij vrij snel, maar leesbaar genoeg. De regelafstand is royaal, behalve bij botsende stokken, staarten en lussen.

Schrijven als Mallarmé: de praktijk

Om te schrijven als Mallarmé zou je dus een minder flexibel penpuntje kunnen aanschaffen. Je kunt ook valsspelen en een vulpen gebruiken. Laten we beginnen met de letter a. De hoofdletter A ziet er zo uit:

bron: Gallica.fr

Dit is een aparte vorm: de letter wordt met een dunne lus gemaakt. Hier trekt hij een ronde tildevormige streek doorheen. De kleine letter a lijkt op onze ouderwetse school a, met een vrij rond buikje en een verbindingshaal aan de streek naar beneden. Bij een woord dat op een a eindigt, trekt hij die haal naar boven:

bron: Gallica.fr