De verkiezingen komen eraan en dus kijken we naar de taal van de politieke partijen, politici en journalisten. We trappen af met GroenLinks.

Een week geleden zat reclameman Marc Oosterhout (bureau N=5) bij DWDD, o.a. als schrijver van een boek over hoe je verkiezingen kan winnen. Hij hekelde de standaardformule om de politiek leider af te beelden en dit lichtte hij toe met de tekst: ‘Bij goede communicatie staat de ontvanger centraal en niet de zender.’ Dit bracht hij in de praktijk met een filmpje voor de PvdA waarin Lodewijk Asscher nauwelijks in te zien was. Er volgde applaus.

Waarom volgde er geen weerwoord? Politiek draait om de mythe van de leider en dus draait politieke communicatie om de zender. Donald Trump won de nominatie en verkiezing niet vanwege zijn centraal stellen van de kiezer. Hij won omdat hij Donald Trump was.

Bijzonder aan de komende Nederlandse verkiezingen is dat Jesse Klaver van Groenlinks zich op zijn Amerikaans als leider neerzet, waarbij hij zoals bekend veel heeft overgenomen/gejat van de Obama-campagne. We bekijken een paar van de ingrediënten:

Algemenistische oneliners

Net als Obama claimt GL het begrip verandering: ‘Stem voor verandering’, ‘Het is tijd voor andere keuzes’. Hier hoef je niet over na te denken om het ermee eens te zijn, want iedereen heeft wel iets dat hij/zij anders wil. Corny is: ‘Nederland heeft een premier nodig die vasthoudt aan zijn idealen. Zodat hoop het wint van de angst. Zodat eerlijk delen wint van egoïsme. Zodat vernieuwing wint van de status quo. Daarom wil ik jullie premier worden.”

Meer inhoudelijke oneliners

Mooi gevonden is een zin als ‘Ik kan hier niet de hemel beloven, als het in Syrië nog een hel is.’

Leidercultus

Wouter Bos ging de mist in toen hij honden begon te aaien, kinderen ging optillen en zich steevast in het midden van een groep mensen liet afbeelden. Jesse Klaver gooit er een schepje bovenop en doet dit in een wit messiasoverhemd.

Spreken!

Jesse Klaver probeert over te komen als een goede spreker, wat wil zeggen dat hij veel retorische formules gebruikt, net als bijvoorbeeld Mark Rutte. Bij de verkiezingsdebatten kan hij hiermee sterk overkomen. Je kunt Wilders effectief pareren met een tekst als (onze suggestie):

U gelooft in een Holland van verdeeldheid, van wantrouwen, van eigen belangen eerst. Ik geloof in een Nederland samenwerken, van het overbruggen van verschillen en van samen een fantastisch land vorm geven. Want dat zijn we!

Reclameaanpak: onderbouwing en nuance niet in massacommunicatie

De VVD noemde het ‘Jip en Janneketaal’. Ook GroenLinks kiest nu voor een handvol speerpunten die naar buiten worden uitgedragen met korte, zeer eenvoudig geschreven teksten.